Het verhaal van Patricia

“Medio 2004 ging het bedrijf waar ik destijds werkte reorganiseren en mijn baan werd “overbodig”. Bij Hoebe Bronbemaling zat men op dat moment verlegen om een administratieve kracht en zo is het balletje gaan rollen. Ik begon als administratief medewerker en kreeg al snel de taak voor het beheer van de VCA.

Nadat Theo van Velzen het bedrijf Hoebe Bronbemaling BV in 2008 had overgenomen en we in 2010 verhuisden van Heiloo naar Alkmaar werd mijn taak uitgebreid. Naast projectadministratie ging ik mijn steeds meer bezig houden met personeel gerelateerde zaken en beheer van het kwaliteitsmanagementsysteem. Inmiddels bestond dat naast VCA, ook uit ISO9001 en BRL2100 en werd uiteindelijk nog uitgebreid met BRL12000, BRL11000 en de Co2 Prestatieladder.

In 2020 verkocht Theo het bedrijf aan Guido en in een van de gesprekken die ik voerde met Guido vroeg hij mij wat ik het leukste vond aan het werk wat ik deed, ik kon immers niet alles blijven doen. Uiteindelijk heb ik toen de keuze gemaakt voor de “personele kant” van mijn werkzaamheden. En daar heb ik tot nu toe geen spijt van.”

“Als P&O adviseur bied ik ondersteuning aan werkmaatschappijen en geef ik advies over personele zaken. Het kan hierbij gaan om verzuimkwesties of het omzetten van een urenadministratie voor de loonverwerking, maar ook vragen over opleidingen. Het is leuk om te zoeken naar waar de behoefte ligt binnen de werkmaatschappijen. Als je uiteindelijk iets kan opleveren waarmee iedereen verder kan binnen zijn eigen werkmaatschappij, dan is dat een mooie opsteker.”

“Mijn wekker gaat doordeweeks om 05:30 uur. Rond 06:30/06:45 uur rijd ik van huis weg, meestal naar het kantoor in Alkmaar. Als ik een afspraak heb of een werkdag heb in bijvoorbeeld Apeldoorn, dan vertrek ik eerder, meestal rond 06:00 uur al. Zo ben ik de ergste drukte voor. Eenmaal op kantoor begin ik de dag met een bakkie koffie, zwart zonder suiker. Daarna verwerk ik de mails en handel ik de ad-hoc dingen af. Het kan zijn dat ik een Teams-overleg heb over een stuk beleidsvorming of dat ik bezig ben met een bepaalde taak in het kader van verzuimbegeleiding. Vaak komen er nog wat collega’s langs met een vraag en dan help ik ze daarmee.

In de middagpauze loop ik graag een rondje over het industrieterrein en door het natuurgebied vlakbij ons kantoor. Vooral in het voorjaar is dat leuk, dan kijk je over de in bloei staande bloembollenvelden. De middag verloopt meestal vergelijkbaar als de ochtend, afwisselend qua werkzaamheden en drukte. Ik probeer vaak om 16:00 uur weg te gaan maar de ervaring is dat het vaak iets later is omdat ik de tijd niet door heb of omdat ik nog iets wil afmaken.”

“In de jaren dat ik nu bij het bedrijf werk heb ik zoveel ervaring opgedaan binnen verschillende afdelingen en dat ik nu de mogelijkheid heb gekregen om die verscheidenheid aan ervaring te gebruiken in mijn huidige werk vind ik erg leuk. Het geeft me daarnaast een gevoel van trots, omdat je zo op weer een heel andere manier een constructieve bijdrage levert aan de ontwikkeling van het bedrijf.”

“In de twintig jaar die ik nu bij het bedrijf werk zijn er veel momenten geweest, die ik niet snel zal vergeten. Dat zijn verdrietige momenten, maar vooral ook leuke momenten. In de tijd dat we nog in Heiloo zaten, legden we weleens een briefje neer bij de planner met het verzoek dhr. De Leeuw terug te bellen en dan het nummer van Artis erbij.

Wat ik ook niet snel zal vergeten is dat ik met onze uitvoerder destijds op het werk aan de Noord/Zuidlijn in Amsterdam mee was voor een interne audit BRL2100 en dat we in het station Ceintuurbaan stonden, ongeveer zo’n 25m¹ onder NAP, daar waar later de tunnelboormachine het station zou binnen komen. Best bijzonder als je daar nu, ca. 16 jaar later, over nadenkt. Ook leuk zijn onverwachte traktaties op ijs bij warme dagen en dat de jongens van de werkplaats hun eigen zwembad hadden gemaakt met behulp van een grote zandvanger.”

“Het leukste aan het werken hier zijn de collega’s, de afwisseling van het werk en de vrijheid die ik heb hoe mijn werk in te delen. Natuurlijk is het ook weleens niet leuk, maar dat heb je in elk bedrijf wel.”

“Ik heb altijd al willen rijden in een vrachtwagen, dus als ik een dagje zou mogen ruilen met iemand zou dat denk ik René Schijf zijn. Hij rijdt af en toe op een vrachtwagen en zorgt ervoor dat de werf in Alkmaar er altijd tiptop uitziet, ook houdt hij zicht op diverse voorraden bemalingsmaterialen. Dat alles netjes op de rit krijgen en houden lijkt me een hele uitdaging met al die verschillende mensen waarmee je te maken hebt.”

“De sfeer is goed, de hele organisatie bestaat uit familiebedrijven en dat voel je ook. Je ziet je collega’s vaak meer uren per dag dan je eigen partner. Ik benoem mijn collega’s ook weleens als mijn bronbemalingfamilie.”

“Werken in onze branche is super! Het werk dat wij doen is niet bij veel mensen bekend en dat is jammer. Als ik op een verjaardag vertel over bronbemaling zie ik vaak grote ogen van verbazing omdat ze niet weten wat het is. Wanneer ik dan vertel waaraan wij als organisatie hebben gewerkt, of projecten die in de buurt zijn uitgevoerd, zijn mensen vaak wel op de hoogte van het project, maar weten ze gewoon niet wat wij daar dan doen. Bemalen leer je niet op school, maar in het veld. Geen project is hetzelfde. Overal is de situatie weer anders en moet je je aanpassen. Het werk zelf is ook afwisselend, je bent de hele dag buiten en je bent redelijk vrij in hoe je je werk indeelt. Je kan een mooie loopbaan opbouwen. Waar een wil is, is een weg.”

“We zijn een groeiende organisatie die hard aan de weg werkt. Natuurlijk gaat er ook weleens iets niet goed, maar daar leren we allemaal van, iedere dag weer.“